zaterdag 1 december 2012

...wat Hamer!!

foto: Palthe-Huis, Oldenzaal

Museum het Palthe-Huis bewaart een 16de-eeuws eikenhouten gildenbeeld. Het stelt St. Eloy of Eligius voor. De heilige is afgebeeld met een aambeeld en een hamer en was de patroonheilige van het smidsgilde. Eeuwenlang is het beeld bewaard gebleven bij één van de meester-smeden te Oldenzaal, de familie Siemerink. Eén keer per jaar kwam het gilde bijeen op de feestdag van de patroonheilige om samen te eten en te drinken. Voor het smidsgilde in Oldenzaal was dat 1 december. Gilden hadden gildenhuizen waar zij bijeenkwamen. Dit waren vaak fraaie gebouwen met ornamenten die wezen op het desbetreffende gilde.

Smidje, wat hamer je er lustig

Smidje, wat hamer je er lustig op toe

Smidje, vertel me eens, word je niet moe

Word je niet doof van dat kloppen en slaan

Moet je voor ’t aambeeld zo’n hele dag staan

Moet je voor ’t aambeeld zo’n hele dag staan

Trekken en blazen bij ’t gloeiende vuur 

Smidje, verdien je je boterham zuur

Hamer op, hamer neer, een twee drie vier

Vonken en vlammen, het scheelt je geen zier

Vonken en vlammen, het scheelt je geen zier

Nee kameraadje, mijn armen zijn sterk
‘k 
Zing vaak een liedje bij ’t moeilijkste werk
‘k 
Denk er ook bij, en ’t is goed dat je ’t weet

IJzer, wil ’t goed zijn, moet gloeiend gesmeed

IJzer, wil ’t goed zijn, moet gloeiend gesmeed

W.H. de Groot

Ja, deze stichtelijke afbeelding is gewijd aan de Omsmeders, het dichterscollectief uit Bredevoort en omstreken.

maandag 15 oktober 2012

Europazegels 1986


foto: Ron Scherpenisse

De Morsige Waard wist niet wat hij zag: een postzegel aan de wand in het café Scherpenisse te Bergen op Zoom! Zijn familielid Louis had het tot hier geschopt, aan de rand van Noord Brabant, ondertekend op 19-5-2012. Hij ging er even bij zitten en bestelde een zwaar bier. Dit heuglijke feit moest hij tot zich door laten dringen: deze neef had er toch maar werk van gemaakt, met hulp van de kopiëermachine, diens enige technische bezit. De eerste zegel met die machine, het was een wereldwonder! Tegelijk was het ook de laatste, deze (zoals de Waard dacht): 'Jeugdzonde'...

vrijdag 5 oktober 2012

Bierviltjespoëzie




Bierviltje met kladhandschrift van Jan Kal, november 1998.
Het gedicht, dat Kal schreef naar aanleiding van de vierde druk van het boek van Nico Scheepmaker, werd gepubliceerd in het Nieuw Letterkundig Magazijn (december 1998).
Collectie Jan Kal, Amsterdam

J.C. II: Cruijff, Hendrik Johannes, fenomeen

Zo'n boek zal over je geschreven wezen!
Je denkt eerst aan een commercieel verhaal,
dat je door meer een speler met de taal
buiten je samenwerking wordt geprezen.

De mensen wie dit boek hebben gelezen
vinden zijn denkwijze fenomenaal,
maar dat ontging je vroeger helemaal
en had je van zo'n type niks te vrezen.

Ik denk je doet een ander toen tekort,
en was op zijn terrein hij ook zo een
meer als jezelf, maar niet dezelfde sport.

Dus Cruijff, Hendrik Johannes, fenomeen
lerende kennende, door merg en been,
waardeer je erger als je ouder wordt.

Jan Kal

Eenhoorn

foto: A.M.J. Radstaak

Dit is wat raadselachtig: een hevel bij een stuw. Komen er zulke grote boten langs deze Slinge die stroomt langs Ruurlo? Of zijn ze smal en zwaar? En er zit slechts één katrol op, waar is de andere? Deze gedachten gingen door het brein van de waard uit Vroomshoop, die hier langskwam op zijn brommer. Terwijl hij keek kwamen er paarden langs die over de draad snuffelden, mooie paarden, renpaarden. Het zou een paard geweest zijn dat kon zwemmen en hier uit de beek getakeld werd en iets lager weer verder ging met lange slagen, op weg naar de samenvloeiing met de Berkel. Het beest was een eenhoorn en kwam uit Eden, waar hij vredig leefde met Eva en Adam, dat zei hij althans toen hij de waard figuurlijk voorbij zwom. Deze schudde zijn hoofd, als om zijn fantasieën kwijt te raken en begaf zich weer op weg naar Ruurlo, een erg gewoon dorp in de Achterhoek waar ooit de man leefde die G.J. Heijn doodde. Lees meer bij: http://louisradstaakgedichten.blogspot.nl/2010/03/blessuretijd.html

zondag 30 september 2012

De Vliegehoek

foto: A.M.J. Radstaak

Ach, het gehucht Vierakker, dicht bij de Ijssel, daar stikte het zeker van de vliegen. Bij mij gelukkig niet, wanneer ik naar huis trapte van de ULO met een zak diepgevroren vlees. Daar ging het in de kelderkast en tenslotte op ons bord, met aardappelen en vette jus, sjuu moet ik zeggen. Wij aten zwijgend, ik had een hekel aan de vette dingen van het varken dat zijn leven had gelaten voor ons. Ik was een ondankbare klant voor mijn moeder, die zo haar best had gedaan op de maaltijd. Het liefst zou ik opgegeten worden door de God van de Vliegen, als die uit Ekron wilde komen. Maar dat deed hij niet, de God Baal Zebub sliep in de middagpauze en droomde van Coöp. Diepvries 'De Vliegehoek'. Al slapend sloeg hij er een paar weg, glimlachend. Die zijn verpletterd als de vette letter G van de naam die straalt in de namiddagzon.

woensdag 26 september 2012

Oud Roest

foto: Augustus 2010

"Zij gingen naar Kassel om wat 'Oud Roest' te zien", aldus de heer Smelslems. Tegen het einde der Kunstzinnige Tijden togen ze naar de stad in Hessen om de nieuwste ontwikkelingen te zien in de beeldende kunst. Zij kwamen al vroeg aan op het plein tegenover het Fredericianum. Een gedeelte van wat zij zagen ging verloren op de stick in de Agfacamera, die zullen we nooit meer zien. De rest van wat zij hebben meegemaakt staat op deze link. Op de de eerste dag ontmoetten zij de zilversmid en eigenaar van de oudste toegelaten Kever in Duitsland: Volkswagen, chassis-nr.: 2-00 08032. Dat was nadat ze de hoop roest hadden gezien, die toch wel indrukwekkend was. Op dag twee hadden ze meer plezier: in de Neue Galerie zagen ze goud van oud, de Volkswagenbus met een grote slee van vilt, vet en lampen die er achter hing. Verder was er nog een lange vitrine met op stokjes gestoken foto's uit deze eeuw, o.a. de tekst van J.F. Kennedy: "Ich bin ein Berliner". Het werd een mooie dag en zij kwamen na een maaltijd met 'lekkere vette dingen' thuis.

zondag 23 september 2012

Zwembord

foto: A.M.J. Radstaak

Laat op een nazomerdag kwam de waard aan bij het zwembad, hij wilde zich verschonen en dit leek hem de beste oplossing. Hij zette zijn bromfiets neer op de parkeerplaats en ging naar binnen. Hij zei: "Ik wil slechts een eenvoudige koffie", maar men had al gezien dat hij niet tot veel meer opnemen in staat was. Men verzocht hem naar boven te gaan, daar was een restaurant. Hij bestelde nog eens hetzelfde en nam er ook een huisgebakken stuk appeltaart bij. Buiten zeeg hij neer in een hoek van de 'lounge', dat is zo'n plek waar wat jongeren graag rondhangen, maar nu was er niemand. Hij keek uit over het bijna rimpelloze badwater, waar hij twee van deze borden zag. Verboden te wandelen voor heren met bolhoed en wandelstok, maar aangezien hij geen van beide had, negeerde hij dat en maakte een wandeling over de springplanken. Later zei hij tegen de ober dat hij bijna een duik genomen had, hij was ervoor gekleed in een watervaste jas, de man grijnsde wat en ging verder met het poetsen van zijn wijnglas.

woensdag 12 september 2012

Electrocar


    De groezelige caféhouder stopte zijn opgevoerde brommer bij een object aan de weg naar Wiene. Een tijdlang bekeek hij het ding, het leek een kruiwagen te zijn. Maar het was overdekt en waarom liep er een slang ergens heen? Na een tijdje besloot de waard uit Vroomshoop dat dit een mobiele
electrocar was, een van de eersten die hij ooit had gezien. hij zou wachten op een test van het apparaat in de Tubantia, eens zien wat de journalist er van vond.
    Na het nemen van een kiekje besteeg hij weer zijn Kreidler en moeizaam zette deze zich in beweging, het was maar een klein zuigertje dat het hele gewicht moest verplaatsen vanaf Wiene.
    Van onze correspondent:
Het vervoermiddel Electrocar is op feestelijke wijze in gebruik genomen.
Wethouder Rijks was uitgenodigd om als eerste plaats te nemen naast Hans Bulsink. Het vervoermiddel kan worden ingezet voor een bezoek aan de huisarts, kerk, kapper en noem maar op. Naast Wiene rijdt hij ook naar Breedenbroek, de Heurne, IJzerlo, Suderwick, de Spork, Anholt en/of Isselburg.
    Gedurende een paar jaar was er al de wens aanwezig voor een vervoermiddel ter overbrugging van kleine afstanden. Iedereen, jong en oud die door een (tijdelijke) beperking problemen hebben met vervoer kunnen er gebruik van maken. Per rit kunnen maximaal drie mensen inclusief rollator of een inklapbare rolstoel vervoerd worden.

donderdag 9 augustus 2012

Madame

foto: A.M.J. Radstaak

In het gebouw van Tricot Winterswijk, u kent het wel, stond op de 9e van de 8e maand deze houtsculptuur. Een dame van zekere leeftijd staat er te pronken met een opzichtige halsketting. Ze is gekleed in een te korte rok en ze kijkt er trots bij, bijna verwaten. Om haar heen hangen ernstige schilderijen, de meeste abstract. In een gesprek met de vrijwilligers denkt er een mij te herkennen, ik beaam het: "Ik ben een dubbelganger!" Als ze mij de naam vertelt zeg ik dat ik hem toe zal roepen in de stad W.: "Hallo, Klein Nibbelink!". Ze kijken wat verbaasd als ik mij naar buiten beweeg, om meer van deze beelden te zien. Dat valt een beetje tegen, ze zijn wat schools vormgegeven. Later kom ik op weg naar het station de dichter Gerbrandy tegen, die op een zware moderne herenfiets zit, het zwart gemoffelde stuur stevig vasthoudend. Ik groet hem, maar hij lijkt mij niet te herkennen van de dichtersmiddagen in B. In de trein maak ik nog een kiek van de overleden dichter Gerrit Komrij, wiens naam op de middelbare school prijkt.

zondag 8 juli 2012

BSA, made in Hengelo (Gld.)

foto: A.M.J. Radstaak

Op zijn zwerftocht door de Achterhoekse dreven kwam De Morsige Waard op het plein van de kerk in het dorp Hengelo G. Daar trof hij deze machine die tegelijk geen machine meer was: een nabootsing, vast verankerd in de betonnen straattegels. De vorige motor was weggehaald door de gemeente en niet vervangen door een nieuwe. Dat zinde de plaatselijke motorische elite niet en zij gingen aan de slag. In meer dan 160 uren bouwden zij deze BSA op, met een echt motorblok. De wielen draaien niet, ze hebben eenvoudige spaken en ook de kettingaandrijving ontbreekt, net als de uitlaatdemper. Verder is het zadel van metaal met een harde rand en zo zijn er nog wel wat onhebbelijkheden.
Maar al met al toch een winstpunt voor het dorp met een hoog motocrossgehalte, met als voorlopig toppunt deze Engelse machine, gemaakt in Hengelo. De waard zuchtte eens diep, trapte zijn Kreidler aan en verdween richting Ruurlo.

meer over Hengelo...

maandag 2 juli 2012

Mamma



foto: Max Dohle

Deze merkwaardige kiek vonden wij op het weblog van Max Dohle: een motorrijder die volgens het bijschrift 'De wind mee' heeft. Een grote schaduw kleeft aan hem (?) en de motor, die vermoedelijk Italiaans (Malaguti?) zijn, het bijschrift luidt 'van Giulia' en dan: 'Por su mano? 'Met de hand'? Hij is uit de valhelmloze tijd, rijdt hij links van de weg? Het is herfst, de TT Assen is al lang voorbij de zon staat wat lager en tijd voor weer een gedicht:

Malaguti

Malaguti, Malaparte
Fahren nicht mehr in der Lage
Motorrad kaputt
Luigi reparieren in Garage
Machen Maschine wieder gut

Malaguti, Malaparte
Malaguti neu in der Keller
verpackt in Karton
nul auf der Kilometerzähler
riechen nach Beton

Malaguti, Malaparte
Antonino Malaguti kam aus Bologna
Maschinenfarbe meistens rot
Curzio Malaparte kam aus Roma
und ist schon lange tot

Malaguti, Malaparte
Malaparte schreiben der Roman 'Kaputt'
heissen eigentlich Kurt Erich Suckert
Italien gestern grosse Ruine
Malaguti morgen gute Maschine.

('Luigi', Gastarbeiter )

vrijdag 8 juni 2012

Achterhoek in Neede


Vandaag bleven wij hangen bij het naambord 'Achterhoek, De Koeweiden' en voor wie dat niet wist: dat is bij Neede, een plaats in de Achterhoek. Daar heeft Gerrit Achterberg gewoond, rondgefietst met een hoed op en zelden groetend en is een route naar hem genoemd. Een paar jaar geleden heb ik dat pad gevolgd en kwam uit bij een kleiontginning, de Needse Berg van 35 m. Hier wil ik dit gedicht van hem citeren:

HOONTE

Vlak voor de ramen staat het boomtheater.
Insecten trekken strepen langs de ruit
en vlinders buit'len om elkanders buit.
Een dikke duif vliegt in de groene krater

van bladeren, een duiker onder water,
en komt er later even oud weer uit.
Het leven, tegen dit decor gestuit,
wordt speeltoneel terwijl ik kijk en staat er.

Ik heb van de natuur nog nooit genoten
als hier op Hoonte in de Achterhoek.
Mariahoeve heet het hoge huis.

Hier krijgt het ogenblik voldoende grootte
en achtergrond, een eeuwig open doek
voor de verbeelding van het paradijs.

© Gerrit Achterberg

Sindsdien is er niet veel veranderd, maar deze plek ten oosten van Neede was nieuw, voor mij dan. Aan de Waterleidingdijk liggen het voormalige zwembad 't Vleer en de ijsbaan van Neede, broederlijk naast elkaar. De ijsbaan is nog intact, het zwembad is veranderd in een kikkerpoel met begroeiing. Alleen de duikplank staat nog overeind, waarop vermeldt wordt dat hier ooit een man met fiets en al vanaf fietste in ruil voor "sigaretten van de Engelse soldaten". Later in het Gedenkbos aan de overkant lees ik op een naambordje bij een jonge boom dat het misschien Herman Markerink was, die leefde van 1925 tot 2004, wij denken zonder sigaretten. Gerrit Achterberg leefde van 1905 tot 1963, hij stierf in zijn auto te Leusden -terwijl hij deze in de garage zette- aan een hartaanval.

donderdag 31 mei 2012

'Auf Wiedersehen!'

    Hier poseren de waard en zijn brommer nog even, voordat ze op Tweede Pinksterdag teruggaan naar zijn café aan het Zwolse kanaal.
    Het was een mooie middag in Bredevoort, de zon scheen en de
toeschouwers waren op poëzie gekleed: veel korte broeken en t-shirts. Het
luisteren naar de naamgenoot was een openbaring: bij elk gedicht werd er geklapt, de waard ging twijfelen. Waren die gedichten wel de moeite waard om er voor te klappen? Hij zweeg en bleef kijken naar de anderen die optraden in hun ‘alter ego’s’. Zij deden hun best in de warmte, hun publiek zocht de verkoeling op, dronk een glaasje erbij en iedereen was tenslotte tevreden. Wat dichters het liefst zouden willen zijn als ze in het circus werkten? Hier zijn de wetenschappelijk onverantwoorde bevindingen:
1. Bijna de helft van alle dichters zou jongleur en in nog meerdere mate
acrobaat willen zijn, met een zeer sterke voorkeur voor de trapeze.
2. Voor opvallend veel dichters zijn oesters een regelrechte lekkernij; dichters die er niet van houden, dan hebben ze er ook echt een hekel aan.
3. Gevoegd bij het feit dat (mannelijke) dichters geen rijbewijs hebben of
vrijwel nooit autorijden, geeft dat een beeld van de dichter waarvan het een raadsel is waarom het niet op het journaal is. 

 Kijk hier voor zijn morsige kiekjes..


dinsdag 8 mei 2012

Live!

foto: SBK

Hij kon het niet geloven, de waard die hier langskwam: een naamgenoot die hier op zou treden! Zijn morsige mouw veegde langs zijn neus, hij had het koud gekregen op zijn Kreidler Florett, helemaal vanaf Vroomshoop komen rijden op deze zonnige Koninginnedag. De brommer tikte nog na van de inspanning, hij moest tenslotte die hele gestalte van de waard vervoeren! De caféhouder stapte af en ging naar binnen bij Huize Bernardus, liep door het gebouw en ging buiten op het terras in een makkelijke stoel zitten. Bij het drinken van een warme kop koffie dacht hij na over die dichter: wie was dat in hemelsnaam ook al weer? En hoe zou hij live klinken op 2e pinksterdag?

zaterdag 28 april 2012

Muziekkoepel

foto: A.M.J. Radstaak

In Spankeren (Gld.) staat op het Kerkplantsoen deze muziekkoepel op acht reuzenlansen van een kapel. In het midden aan de binnenkant zit een verlichting, maar die is aan de bovenkant bedekt met takjes, ik denk van een muzikale vogel. Hij broedt nog, maar straks kwelen de kleintjes voluit onder een echte lier op het dak.
Er is ook een ruimte onder de vloer, wij zijn benieuwd wat daar opgeslagen ligt: een drumstel, hoorns of een luidsprekerset die wacht op een dichter? Achter de koepel staat de Petruskerk van Spankeren, met een kerkhof eromheen, daarachter liggen weilanden steeds groener te worden. Daar rijdt ook de plaatselijke wielrenner: Eric Breukink, op groene banden.

maandag 16 april 2012

Boer en Post

    Bij de boer in Laren (Gld.) zag ik dit schilderij, met zegelrand. In een kaal landschap wordt de postbode gegroet door de boer, in gezelschap van een haan en een hond plus twee kalveren, zogenaamde pinken. Eindelijk post van haar, die zijn geld afhandig maakte... Merk op hoe de fiets geconstrueerd is, het zadel staat op een verticale pen, nooit eerder gezien.
    De waaard dwaalt thuis op het web af en komt terecht bij Ten Post, een dorp in de gemeente Ten Boer in de Nederlandse provincie Groningen met volgens het CBS 720 inwoners en volgens de gemeente ongeveer 900 inwoners. Het dorp wordt in tweeën gedeeld door de N360, de weg van Groningen naar Delfzijl. In de herfst van 1944 werd het land tussen Eemskanaal en Damsterdiep onder water gezet. Op 15 april 1945 blies een Duits Sprengkommando de draaibrug over het Damsterdiep op, waarbij ook de omgeving grote schade opliep. Na de bevrijding van de stad Groningen werd op dinsdag 17 april ook Ten Post door Canadese troepen bevrijd.
    Een belangrijk punt in het landschap is de molen De Olde Widde,
een korenmolen in het westelijke deel van het dorp Ten Post, dat ook wel
Kröddeburen wordt genoemd, in de provincie Groningen.
Luister hier naar de song DEF FARMERS - Post Sanctum.


zaterdag 31 maart 2012

Crash...


foto: A.M.J. Radstaak

Toen de rook was opgetrokken zag je het vernielde rijwiel en de helicopter liggen. Vanaf de fiets was er geschoten op de wentelwiek, die daarop terugvuurde. De fietser viel van zijn voertuig en de heli raakte verstrikt in de takken van de treurwilg bij de Berkel in Vreden (D). Beide kwamen zij tot stilstand aan de oevers van de rivier, alleen het geluid van een wateroverlaat was nog te horen...

zondag 18 maart 2012

Renault

foto: A.M.J. Radstaak

Deze Franse tractor staat al jaren te vergaan aan de Koedijk bij Lochem. Vermoedelijk is het een model uit 1967-1973, een 55 R7231. De motor komt van MWM, Motor Werke Mannheim (!). Zijn specificaties kunnen ook gelezen worden als een gedicht door drie personen...

Renault 55



Technical information:
55
55
Years
1967-1970
1970-1973
Engine Model
715 Alfa
715 Alfa
Cyl / Turbo / Intercooler
3
3
Displacement
2241
2241
Bore x stroke mm
93x110
93x110
Rated Power DIN hp / rpm
x
x
Max. Power DIN hp / rpm
35/2000
35/2150
Torque DIN Nm / rpm
141/?
x
Cab noise level dB
x
x
Steering
mech.
mech.
Transmission:
10+2
10+2
Synchronized gears
2
2
Quick-change gear
x
x
Reverser
x
x
Speeds in km / h
0,9-19,7
0,8-21,0
Max. Speed km / h
x
x
Hydraulic system:


Hydr. Flow l / min
21
26
Hydr. Pressure bar
x
x
Lift capacity kg
2000
2000
PTO speeds
540
540
Dimensions & Weights:


Weight kg 2WD
1745
2030
Weight kg 4WD 
x
x
Height w cab cm
157
220
Length cm
353
353
Wheelbase cm
193
193
Fuel tank l
55
55
Turning circle m 2WD
7,2
7,2
Turning circle m 4WD 
x
x
Front tires 2WD
6.00-16
6.00-16
Front tires 4WD 
x
x
Rear tires 2WD
12.4-32
12.4-32
Rear tires 4WD 
x
x

zaterdag 3 maart 2012

'Aging Machine'

foto: A.M.J. Radstaak

Op 14 november 2010 maakte de Morsige Waard van het café in Vroomshoop dit kiekje in een zaal van 'Twentse Welle'. Het was een moment in de tentoonstelling 'Beter dan God', dwalend met zijn mobiele camera om wat vast te leggen van het onderwerp. De twee foto's zijn identiek, hij had verkozen om niets te doen aan zijn verschijning. Onder de foto's (in '2020'...) met het balkje Natural (links) en Plastic de tekst:
'U bent een echte "natural" en laat het 
   natuurlijke leven zijn gang gaan. Met af 
en toe een gezichtscrème, een beetje 
   epileren, een kleurtje in het haar. U wilt 
  op een natuurlijke manier oud worden.'

donderdag 2 februari 2012

Molenromp

foto: Louis Radstaak 'Molen van Lukassen' in Varsselder (Gld.)


Kale kop



Kaal ben ik als de raaf / die van mij vliegt / Kaal ben ik op mijn kop / ik kijk er door naar buiten / ik kijk naar een grijze winterdag / zonder gedachten, niks bijzonders / Kaal ben ik, doodgewoon kaal als / een moderne Nederlandse man / vlak bij een Duitse grenspost / ik ben nog maar een romp van / een ronde stenen grondzeiler / ik maalde koren maar ben / niet langer maalvaardig / niet tegen kale raven.



maandag 16 januari 2012

'Óp de Kist howwe!'


foto: A.M.J. Radstaak

Wij van Café Radstaak waren verrast door het winnen van de uit Vroomshoop afkomstige Christian Kist van de 'Lakeside', dat is een plaats in het Engelse graafschap Surrey, waar een reusachtig dartbord staat om in het hart raak te gooien.
Christian versloeg de Engelse Tony O'Shea en haalt hier opgelucht adem met trofee en prijs!
De waard en de vaste jongens keken met spanning toe, ondertussen haalde iemand van internet een aantal zegswijzen in het dialect op het woord kist. Hij wil ze u niet onthouden, hieronder volgen ze:

Het dialectenwoordenboek kent 13 spreekwoorden met `kist`

1) Huizers: As 'n hongd óp 'n zieke koo (=Als een bok op een haverkist)
2) Westfries: As 'n kraai op 'n kreng (=Als een bok op een haverkist)
3) Venloos: D'n hölteren euveral (=De doodskist)
4) Brabant: Hedde gij nog eier in de koelkist? (=Heb jij nog eieren in de koelkast?)
5) Westerkwartiers: hij zit d'r op as 'n bok op de hoaverkist (=hij is zeer alert)
6) Zeeuws: ie sprong ter op as un bok op un [haver] iver kisteas nduuvel oophie-erad (=rap)
7) Leuvens: kist m'n pollevies (=foert, kus m'n...)
8) Liedekerks: kist men kloejt'n (=Laat me met rust!)
9) Gronings: kist mie eem helpen? (=Kan je me even helpen?)
10) Venloos: Loat dich neet kiste(=Laat je niet klein krijgen)
11) Genneps: Óp de kist howwe (=flink feestvieren)
12) Antwerps: op een doedskist stoa gin porte-bagage (=Wanneer je sterft kun je niets meenenmen)
13) Dongens: Ut ies unne naogel on munne doodskiest (=Het is een nagel aan mijn doodskist)

Het spreekt bijna vanzelf dat de groezelig uitziende waard de Gennepse uitdrukking wel het mooist vond! Er werd nog lang doorgefeest op het scheefstaande etablissement aan het Zwolse Kanaal.



maandag 2 januari 2012

Theater onder de Molen bij Linde (Vorden, Gld.)


Op vrijdag 6 januari treedt Louis Radstaak met de dichters Dick van Welzen en Theo van Lijden op in het Theater onder de Molen in Linde (bij Vorden Gld.), samen met de zanger Henk Boogaards (gitaar).
Zij treden op als Drie Dichters en Éen Zanger, vanaf 20.30 uur, zie verder deze link.