donderdag 29 december 2016

vrijdag 9 december 2016

Lachgas

    De (brom?)fiets van een onbekend merk siert deze pagina, gestuurd door Ab T. Wij weten niet wat het voor blok is, maar de cilinder en de bovenliggende nokkenas zijn van eigen makelij, net als de achtervering. Het balhoofd zit in de benzinetank gelast, ook bijzonder.
    En ziet men daar niet een lachgascylinder onder het zadel? Het zal een asfaltstrepen trekkende motorische ervaring zijn geweest, maar dat is nu voorbij, getuige de platte achterband. Het geheel doet een beetje denken aan de schepping van de jonge waard, die bezig was een ander blok te bouwen in het Batavus frame. Eigenlijk was het al zover, maar de boze Hermandad kreeg er lucht van en hij moest het blok inleveren, ten name van de koningin, die ook daar de boel bestierde.
    Het ontzielde frame sierde nog een tijdlang zijn sleutelplek ‘Het Avondhuisje’ waar ooit de vader van de waard in een welwillende bui een werkbank had getimmerd. Daarna verloor hij zijn object uit het oog om andere interesses te volgen, zoals popmuziek. Een tijdlang bewoog hij zich voort op een Solex, maar daar schaamde hij zich eigenlijk voor. Uiteindelijk verkocht hij de bromfiets aan de jongen met wie hij leuke grappen bedacht op de school waar hij zat, tot ongenoegen van de leraren.



maandag 21 november 2016

Zündapp blikvanger bij café

VOORST - Een 'vliegende' Zündapp bij Café Radstaake in Voorst trekt sinds kort de aandacht van passanten.
Kroegbaas Dirk-Jan Radstaake vond het prima toen Henk Leeflang uit Eerbeek opperde een Zündapp op een paal te plaatsen. "Hij is gespoten in de kleuren van een racemotor. Ze noemen hem al de café-racer." Het idee ontstond nadat drie Zündapp-rijders tijdens een toertocht tevergeefs naar het café zochten. Bij goed weer komt elke zondag een groep Zündapp-liefhebbers aanwippen bij Radstaake. Het trio was blijkbaar nog niet eerder in de kroeg nabij het station geweest. De 's avonds aangelichte Zündapp-op-paal is van verre zichtbaar. De kans dat sommige toertochtrijders wederom Café Radstaake niet weten te vinden, is hiermee aanzienlijk verkleind.

© de Stentor | 2013

vrijdag 14 oktober 2016

Bob Dylan in Vroomshoop


Bob Dylan in Vroomshoop bij Café Radstaak, dat zou wat zijn, bedacht de waard boven zijn tapkast. Hij zat te denken aan een standbeeld, iets in deze geest, met weggelaten lichaamsonderdelen. Vooral zijn haar vond hij een briljante vondst: krullend haar overal op zijn gezicht. Hij keek naar het trottoir voor zijn kroeg, er leek hem plek genoeg voor dat standbeeld van de zanger.
Nu eerst maar eens kijken of er plaats is voor Vroomshoop in die ‘Never Ending Tour’ van hem. Misschien als hij langskomt onderweg naar Zweden, waar hij de Nobelprijs zal ontvangen...

woensdag 12 oktober 2016

Diskettetafel


    Al lang was de waard toe aan nieuw meubilair. Hij ging er eens op uit om in de IKEA winkel te Hengelo iets te ‘scoren’, zoals dat in modern ‘gebruiks’ Nederlands heet.
    Na lang zoeken vond hij dit tafeltje, genaamd ‘floppy disk’, maar dat was eigenlijk een verkeerde naam, bedoeld voor een nog oudere versie, die je helemaal kon buigen. Hij was er blij mee en propte het nieuwe stuk huisraad voor de ‘vaste jongens’ in zijn aftandse geleende Opel. Onderweg naar zijn café aan het Zwolse kanaal keek hij nog eens liefkozend om naar zijn ‘Diskettetafel’, die hem herinnerde aan alle Apple’s die hij versleten had, zoals een LC II, een 8100, een grijze G3, de blauwe G3, de G4 met Mirrored Drive Doors, de G5 en dan de MiniMac, plus de blauwe iMac.
    Bovendien had hij nog een heel Apple museum, bestaande uit een Quick Take 100, Quick Take 200, Apple IIe met monitor, een Plus, eMate 300, een Powerbook G3, Studio Display, iBook, Airport Base Station, Apple Pro Speakers, AppleDesign powered speakers, Color Onescanner, Laserwriter 8500, Color Stylewriter 2200, Personal Laserwriter 320, Duodock, iPod met scroll wheel, MessagePad 120, in deze willekeurige volgorde. Hij laat het verder over aan de kracht van uw verbeelding, wat hij met deze dingen allemaal had kunnen doen...

vrijdag 16 september 2016

Heuvel in de Hemel


    De Lenderinksteeg is een stoffige zandweg in Laren, waar de slecht geklede waard uit het verre Vroomshoop overheen bromde. Daar staat tegenwoordig een bankje van de Lions Club Lochem, gewijd aan Meester H.W. Heuvel, een schrijver over deze streek. Op de rugleuning staat een tekst van hem: ‘Ik wil graag naar de hemel, maar die moet dan wel lijken op de Achterhoek’. De waard grijnsde breed in zijn godhelm...
    Meester Heuvelstraat. Zo gaat de nieuwe straat op het nieuwbouwplan van het voormalige terrein van bosbouwbedrijf Mensink in Gelselaar heten. De naam is een eerbetoon aan meester Hendrik Willem Heuvel, hoofd van de lagere school in Gelselaar van 1890 tot 1901. Heuvel behoorde samen met meester H.J. Krebbers en G.A. van der Lugt tot de drie schrijvende meesters, die het dorp kende. Voor deze drie meesters is in 2009 op de hoek van de Schoolstraat en Dorpsstraat een bronzen beeld geplaatst.
    In Gelselaar is al een straat naar Krebbers genoemd en de school draagt de naam van meester G.A. van der Lugt. Maar naar meester Heuvel was in Gelselaar nog geen straat genoemd. De gemeente Berkelland vraagt altijd de lokale historische kring om advies bij de naamgeving van nieuwe straten. De Stichting Erfgoed Gelselaar kwam met het idee voor de Meester Heuvelstraat en ook het bestuur van Gelselaars Belang kan zich er in vinden.

donderdag 15 september 2016

Sontagskunst


    Op een plein in Delden waar de waard verzeild raakte zag hij deze merkwaardige tekst, gemaakt in de letter Digital. Hij probeerde het te vertalen als: “de hedendaagse kunst is lawaaiig met smeekbeden naar de stilte”. Het leek hem wel een goede vertaling, al was hij het Engels niet geheel machtig. Hij meende ook te weten dat het een tekstregel was van Susan Sontag, de Amerikaanse schrijfster. Eigengereid stapte hij voort in het Deldense straatbeeld, het was maar één hoofdstraat, waar aan het ene eind een café gevestigd was voor de Deldense chique en aan het andere eind het gewone mensencafé.
    Daar, in het café voor gewone mensen, ging hij zitten en las de Tubantia van het weekend, o.a. met bijdragen van André Manuel, de komische zanger uit Diepenheim. Hij overwoog die te vragen voor een optreden in zijn café aan het Zwolse Kanaal...

maandag 29 augustus 2016

Beethoven bij Onweer


video

    Op de avond van de 27e augustus stapte de waard met zijn beste kleren in de geleende auto om te gaan kijken bij een voorstelling aan de IJssel bij Zutphen, genaamd “Mondschein aan de IJssel”. De waard was niet goed onderlegd in de klassieken, zijn zwaarmoedige hart lag ooit bij de blues. Maar sinds er een “forrie’ had gewoed in zijn brein was hij bekeerd en luisterde naar die muziek, zij het zachtjes in volume.
    De avond vorderde in de voormalige wasserij “De IJsselstroom”, buiten was het lauw te noemen en binnen speelden de pianiste Ineke Hellingman en de cellist Sebastiaan van den Bergh een fraai duet, terwijl een hevig onweer opkwam, zij het wonderlijk genoeg zonder donderslagen. Het was een mooie scène van die twee, met op de achtergrond het weerlichten. De waard keerde na een mooi gesprek met vreemdelingen van de bioscoop Luxor huiswaarts, naar het verre Vroomshoop en zijn vermolmde café.

donderdag 18 augustus 2016

Transit Oost

https://youtu.be/Eyu3-BFXVqk
   
    Op station Winterswijk staat deze oude GTW-bus te verstoffen in een silo van Transit Oost, het museum in ontwikkeling. De waard, die voelt dat de jaren gaan tellen, had zijn Kreidler op de standaard gezet en rustte uit op het station. Hij mocht niet gaan kijken bij de bus, maar wel in het nieuwe museum, dat zoals hem beloofd volgend jaar mei open gaat. Daar nam hij een kijkje in de Blauwe Engel, die nu geel geverfd is. Hij wandelde door de trein, zag ook het bestuurderscompartiment en hoe eenvoudig dat was, wat meters, lampjes en een hendel voor het voortbewegen.
    De motor van een groen geschilderde dieselloc is gemaakt is bij Stork, maar ontworpen in Engeland, onder andere de ontwerper van de moderne BMW motorfietsen.  Ze hebben allebei hetzelfde gevoel voor kwaliteit en dat dreef ze bij elkaar, aan weerszijden van het Kanaal. Nu kun je zoeven met een zescilinder motorfiets naar verre oorden, zonder je druk te hoeven maken aan wie je loyaal bent: aan de Engelsen of aan de Duitsers.

vrijdag 15 juli 2016

Nr. 46


    Op een regenachtige trainingsdag van de TT sjokte de waard door Assen. In de buitenwijken zag hij deze vlag hangen, het was nr. 46, de vlag van Valentino Rossi. Erachter stond naar ik vermoed een Porsche, de eigenaar van het pand was in goeden doen geraakt. Het huis was merkwaardig, een toren met galmgaten en een terras rond de voordeur, het leek op een pastorie. De voormalige pastoor zou zich vreselijk opgewonden hebben over deze ode aan de veteraan van Motogp.
    De eigenaar van de ‘pastorie’ waar de vlag uithing heeft het beste voor met de motoren, ik denk dat hij ze kan horen vanaf deze plek. En dat hij zal ervaren na zo’n dag: was dit nou alles? Een leeg gevoel zal meester van hem worden, het spleen van de racerij. Kan er dan niets deze lege plek in de ziel van zijn bestaan opvullen?

maar dit is de echte geschiedenis:
https://nl.wikipedia.org/wiki/De_Eerste_Steen

woensdag 13 juli 2016

Motom



Een merk dat niemand meer kent, maar onlangs zag de waard er een bij de Aldi in zijn woonplaats, het was op een warme zondagmiddag die allen loom en landerig maakte.
De man droeg een helm, met op het wit een embleem van Motom, waarschijnlijk door zijn vrouw gemaakt, die erbij stond met haar Solex. De waard begon een gesprek en merkte dat hij gehaald was uit Italië, twee stuks, waarvan hij er een herschiep. Hij pochte een beetje op de trekkracht van de 50 cc viertakt in de Italiaanse bergen, waar de tweetakten moeite mee hadden. Toen hij weer wegfietste hoorde de waard een zwaar geluid van het aanslaan van de Motom of Motomic, die zo heet omdat hij een samentrekking is van 'Atomic Motor' en zo was die tijd, alles had betrekking op de atoomaandrijving in 1947.

maandag 30 mei 2016

Duo Hartai Salag

Duo Hartai Salag in ... Lochem

Het was een merkwaardige dag, die 29e mei. De waard had gehoord dat een duo uit Mongolië / Bourjatië kwam optreden in de Schouwburg van Lochem, eindelijk zou hij echte inwoners zien van die landen. Hij trapte zijn Kreidler aan en begaf zich langs het kanaal richting Lochem.
Onderweg probeerde hij een boventoonzang uit, maar dat mislukte door het gefluit van de wind langs zijn oren. Langs een ander kanaal reed hij Lochem binnen, het leek wel wat op Vroomshoop.
Het optreden vond plaats bij een aantal grijsgelokte hoofden die zachtjes meeschudden bij het paardengetrappel van de muzikanten. Het was een groot succes en zelfs de sjamaan in de Waard was een beetje aangedaan. Na afloop verschenen de muzikanten in gewone tenue, een schok voor de toehoorders...

zondag 1 mei 2016

FF in Vroomshoop



FF in Vroomshoop

De waard staarde uit het raam, hij had er een concurrent bijgekregen: FF naar Steef. Hij luisterde naar de muziek uit de kroeg naast hem, het klonk buitenlands, bijna exotisch.
Hij wist uit de plaatselijke krant dat het muziek was door een Ud, een Marokkaanse luit zoals ze o.a. in Syrië gebruikt worden. De Syriërs deden mee aan een dichterskring in het lokale bosgebied.
De melancholieke muziek deden zijn ogen tranen, was hij nog maar met zijn geliefde, ja hoe heette ze ook weer? Merita?? Daarna dacht hij aan de plaatselijke jeugd en hoe ze zich overgaven aan de drugs zoals Gamma Hydroxy Butyraat, veelal in kroegen verkocht. Maar niet in Café Radstaak, dat werd te ouderwets bevonden…

maandag 21 maart 2016

BTW 4e kwartaal


foto: A.M.J. Radstaak

Al tijden vroeg ik mij af wat toch op het velletje stond, dat onbeweeglijk vastzat aan een blad van de wingerd die groeit naast het atelier van de kunstenares. Ik wurmde mij door de takken en kreeg tenslotte het papiertje in handen. Het was een stickervelletje, met de boodschap dat de BTW afgedragen moest worden over het laatste kwartaal van het jaar, wij weten niet meer welk jaar dat was. Het opvallende was dat het stukje verkleefd was op het blad van de wingerd, voorlopig voor eeuwig... 

vrijdag 29 januari 2016

Stilstaand uurwerk


foto: een No Go fanaat

Bij een wandeling op de warmste dag sinds de vorige eeuw trof ik dit uurwerk. Het mechaniek lag in brokken verspreid, met de eigenaardige dobbelsteenvormige elementen.Wij denken dat het een verloren partij is van Fan Hui, een expert in het spelen van Go. De afgelopen decennia zijn wij op allerlei terreinen verslagen door kunstmatige intelligentie, zoals schaken en het spelprogramma Jeopardy. Nu blijkt dat de computer de mens ook te slim af is in het spel go.
Google heeft een eigen go-programma ontwikkeld, dat de Europees kampioen kan verslaan. Kampioen Fan Hui verloor alle vijf potjes van de kunstmatige intelligentie met de naam AlphaGo. Over twee maanden speelt AlphaGo tegen de huidige wereldkampioen.

maandag 11 januari 2016

Stookhok


    De Morsige Waard sjokte over de paden van het Villeken bij Aalten toen hij dit wat hij noemt een ‘stookhok’ zag. Hij hijgde even en pakte zijn antieke camera en legde aan: ‘clack’ zei het ding en zowaar was de foto gemaakt van dit bijzondere apparaat. Er zat een deurtje in voor het toevoegen van hout alsmede een schoorsteen voor het afvoeren van de giftige rookgassen. Maar het meest bijzondere vond hij het dak over deze vergrote Camping gasbrander. Thuis gekomen in zijn verlaten café aan het Zwolse Kanaal vond hij deze ‘Stookhoksessie’, een blog, op zijn iMac...
    Na jaren als scribent van Eclectro stukjes te hebben gewrocht voor de inside van de dance is het moment gekomen om afscheid te nemen van de Stookhoksessies. Dat past natuurlijk mooi in de decembermaand.
    Maar terugkijken ga ik niet doen. Sla Google er maar op na. Het was een mooie tijd. Liever kijk ik naar het nieuwe jaar. Er komt weer veel moois aan. Daarom schrijf ik hier voor jullie alvast mijn hoogtepunten van 2017 op en het zal je niet verbazen, geheel in stijl wordt dat natuurlijk het concert van Underworld in Tivoli op 15 maart. Het reeks van 3 concerten is stijf uitverkocht. Dat gaan jullie missen... Adieu, vrienden van dit blog...

vrijdag 1 januari 2016

Mini Massey

video

Bij het Middenwinterstappen over een buitengebied van Aalten (het Villeken) zag ik dit speelgoedje, een Massey Harris, moeilijk te zien voor leken, maar een 'specialist' ziet het meteen...
De wielen van de Mini Massey draaien in de wind die zoefde door de kale beuken in het Paradijs.
Want zo moeten de inwoners zich daar voelen, op de landruggen in het oude ijstijden landschap.
Ondertussen knalden ze zichzelf het eindejaar tegemoet.